Edukacja domowa - jak zacząć?

O istotnych kwestiach należy mówić często, a najlepiej na okrągło, by ważne treści wbić do głów i do serc coraz bardziej zatwardziałych. Taką istotną kwestią jest rodzina. Ściślej, relacje rodzice - dzieci, a jeszcze ściślej odpowiedź na, zdawałoby się, proste pytanie: po co są dzieci?

Edukacja domowa - skąd taki opór?

Maj i czerwiec to trudny czas dla dzieci edukowanych domowo i ich rodziców. To czas kiedy system przypomina, że jesteśmy częścią mechanizmu społeczeństwa totalitarnego.

Wychowanie

Czy można napisać coś nowego o wychowaniu? Chyba nie. Skoro półki księgarń uginają się od niezliczonych tomów poradników, kompendiów, rozpraw i opasłych podręczników akademickich. Są wydziały, a nawet całe uczelnie zajmujące sie tym tematem. Z samych prac magisterskich, doktoratów, rozpraw profesorskich wydanych drukiem możnaby zbudować coś na kształt wieży Babel. A to nie wszystko.

Dzieci domowe

"Nie chodzą do szkoły? Tak można? Są w domu, z matką?
A co z uspołecznieniem? Chowane pod kloszem, jak sobie poradzą w życiu? Podziwiam, ja bym tak nie mogła."
 

Zwiastowanie

Zwiastowanie według mistycznych objawień Czcigodnej Służebnicy Bożej - Marii od Jezusa, przeorszy klasztoru Franciszkanek w Agredzie, Hiszpania. Spisane w XVII wieku.

Fragmenty:

Dzieci domowe, dzieci szkolne

Dzieci z tatusiem wybierają się do muzeum. Najpierw zwiedzanie Galerii Sztuki Średniowiecznej. Przebogate ołtarze, tryptyki, poliptyki, monumentalne rzeźby, pasyjki, ekspresyjne krucyfiksy. Wspaniałe obrazy, pełne religijnego żaru. Symbolika, którą można odczytywać bez końca.

Edukacja nie tylko domowa

Przyjęło się wyjaśniać, czym jest "edukacja domowa". Postąpimy podobnie (jaki to komfort postępować tak jak inni), gdyż nazwa jest nieco myląca, a pozostaje ona znakiem rozpoznawczym idei.

Przed wejściem na stromą ścieżkę

Łasce Bożej należy przypisać to, że coraz więcej młodych ludzi chce budować tradycyjne, zdrowe rodziny. To impuls i tęsknota nadprzyrodzona, bo świat nie daje ani przykładu, ani zachęty. Wsparcia w budowaniu takiej rodziny nie należy oczekiwać od bliższych i dalszych, od duchownych i świeckich, w najlepszym razie spotka nas obojętność lub zdziwienie - dlaczego tak chcecie żyć? "Tylko" mąż pracuje? Żona "siedzi" w domu? "Tyle" macie dzieci? Żartujesz czy mówisz poważnie? A kiedy pójdą do przedszkola? Nie pójdą? Co, do szkoły też nie? Tak można? A co z "uspołecznieniem"?

Narodzenie Pana Jezusa według objawień czcigodnej s. Marii z Agredy

    C  zcigodna służebnica Boża – Maria od Jezusa, przeorysza klasztoru Franciszkanek w Agredzie (Hiszpania) pozostawiła dzieło, będące plonem mistycznych objawień i zawierające opis żywota Najświętszej Maryi Panny. Ta krzepiąca serca lektura duchowa daje subtelny wgląd w najwznioślejsze chwile historii zb awienia.
To przewodnik dla dusz pragnących naśladować Matkę Najświętszą. Cichą i pokorną Przewodniczkę do niebieskiej ojczyzny.
S. Maria odeszła do Pana w roku 1665.

Oto fragment opisujący narodziny Pana Jezusa:

Święto Zwiastowania 1942, 2009, ...

Stary, sfatygowany mszalik z roku 1942 drukowany w Nowym Jorku, daleko od frontów wojny, ostatnią stronę poświęca modlitwie – błaganiu o pokój. Nie było wtedy zakątka na ziemi, dokąd nie dochodziłyby echa światowej wojny.

Chodzi i nie chodzi

"Dzisiaj nauczyłam się robić fikołki na trzepaku" - napisała Julia w swoim dzienniku opisującym zdarzenia z życia nastolatki. Co jeszcze wydarzy się w lipcowy upalny dzień? Zerknijmy do brulionu zapisanego starannym dziewczęcym pismem:

Specjaliści

Sciągnięte z Sieci...

Torebka pani minister

Ludzie zatraciwszy elementarne poczucie po co żyją i co jest podstawową wartością w życiu, stali się przedmiotem publicznych dyskusji, co należy z ludźmi robić. Dodajmy, że dyskusji jałowych, bo decyzje o tym co z ludźmi i ludziom należy czynić, zapadają w zaciszu gabinetów urzędniczych i innych.

Jakże tak można pisać po 20 latach od odzyskania wolności?! - zapyta oburzony konsument wiadomości codziennych. Rzeczywiście, należy się tutaj kilka słów wyjaśnienia.

Rodzina w kryzysie

Na ziemi są dwie instytucje nadprzyrodzone. Kościół i rodzina. Rodzina istnieje od początku dziejów człowieka. Kościół, od przełomowego wydarzenia w historii, po którym liczymy czas do skończenia świata. Otrzymaliśmy gwarancję przetrwania Kościoła, choć nie wiemy, w jakiej kondycji dotrwa do czasów ostatecznych. Co do rodziny takiej pewności nie ma, ale podtrzymuje nas nadzieja, że rodzina nie upadnie. Rozważania o przetrwaniu tych świętych instytucji są zasadne, bo przy ich fundamentach trwają obecnie intensywne prace wyburzeniowe. O tym chyba nie trzeba nikogo zainteresowanego przekonywać. W przypadku Kościoła prace te są dość dobrze zbadane i opisane. W przypadku rodziny przemilczane albo niezauważane i tym spróbujemy się zająć.

Czekając na cud

A co by było, gdyby matki nagle rzuciły robotę i wróciły zająć się domem i dziećmi? Przecież świat by się zawalił. Opustoszałyby urzędy, banki, poczty, szkoły, sklepy, salony kosmetyczne i solaria..
Daj Boże, żeby tak się stało. Świat się nie zawali ale podniesie, bo teraz jest bliski upadku.

Kandydaci na monarchów

Gdzie ci mężowie?
W zasadzie o co chodzi z tymi mężami? Przecież się starają. Nie można ich tak ostro oceniać. Cóż jednak poradzić, skoro prawie cała populacja mężów współczesnych i cywilizowanych uważa pracę zawodową swoich małżonek nie tylko za rzecz normalną ale pożądaną, a nawet konieczną.
Jako obrońcy sakramentalnego związku małżeńskiego pochylmy się nad funkcjami męża i żony.

Homo emotionus

Niepojęte jest pragnienie współczesnego człowieka bycia oryginalnym i jednoczesne dryfowanie w monotonnym nurcie pospolitych gustów. Pospolitych, nie znaczy ani tanich, ani jednolitych. Pstrokacizna oferowanych towarów i usług jest nieograniczona, różnorodność zaś pozorna. Bo jaka jest różnica czy spędzamy wakacje w ośrodku z basenem w Turcji, Tunezji, czy na Dominikanie? Czy nie aby tylko hamletowski dylemat: drinks included or not included?

Karuzela

Raz po raz rozlega się głos wzywający do opamiętania. Wśród wielu ważkich argumentów i najsłuszniejszych treści często można usłyszeć takie oto zawołanie: Nie dajmy się zwariować!
Sugeruje ono, owe zawołanie, że jakkolwiek stan wariacji, czy powiedzmy to łagodniej, znacznego odchylenia od normy jest już bliski, to my jednak bronimy się przed tym; trwamy przy zdrowych racjach, nie mówiąc już o zmysłach.
Niestety, zawołanie to jest spóźnione o przynajmniej kilkadziesiąt lat.

Performance

Gdyby chcieć jednym słowem określić, co różni czasy współczesne od minionych, można by użyć jednego słowa. Hipokryzja. Owszem, była ona obecna zawsze, ale dzisiaj ma rozmiar katastrofalny. Można rzec, jest fundamentem współczesności.

Mali krzyżowcy

Z nadzieją i wzruszeniem dostrzegamy rosnącą wśród młodych tęsknotę za czynem, za walką, za poświęceniem, by zdobyć to co dobre, wzniosłe, piękne. Ta czysta, bezinteresowna tęsknota rozpala młode serca historiami krucjat, walk Templariuszy, zmagań rycerstwa. Potęga wiary, dzielność i charyzmat króla Baldwina rozbudza wyobraźnię. Wszyscy oni, po nich kolejne pokolenia kładli fundamenty, budowali i bronili cywilizacji Christianitas.

Cywilizacji, która coraz bardziej wydaje się nam słodkim, odległym snem. A jednak czujemy się jej spadkobiercami.

Propozycja na dziś

Składanie propozycji małżonce i matce naszych dzieci, by zechciała objąć we władanie sprawy wychowania dzieci, opieki nad ogniskiem domowym, całkowicie się temu poświęcając, wydaje się być dla współczesnych nie tylko wysoce nietaktowne, ale i niepotrzebne.

Czas wołać dzieci do domu

Widzimy palącą potrzebę powrotu matek do domów, jako warunek konieczny dla odbudowy naszych rodzin. Tylko czy widzimy? Wskazujemy przy tym na mężów, mających przemożny wpływ na decyzje żon, be je zachęcili i wsparli w tej najlepszej z możliwych decyzji. Tylko czy mężowie mają przemożny wpływ? Czy chcą wspierać i chronić żony? W tej zachęcie musimy być realistami i stwierdzić jasno.

Dwie perły

Jakkolwiek nie próbowalibyśmy określić kondycji współczesnego człowieka, trudno wyjść poza oceny: niedobra, zła, tragiczna. Skłaniając się ku najsurowszej ocenie, trzeba wyjaśnić dlaczego taka ocena i skąd taki tragiczny stan. Kryterium jest proste. Owoce życia ludzkiego.

I, II, III

Dwie kamienne tablice, jedna z trzema Przykazaniami Bożymi, druga z siedmioma, zostały nam dane, abyśmy wiedzieli jak budować relacje z Panem Bogiem, i z ludźmi. Tak się dzisiaj mówi: „budować relacje”. Mówiąc prosto. Przykazania zostały nam dane po to, abyśmy je przestrzegali. Nie można dobrze wypełniać Przykazań z drugiej kamiennej tablicy, siedmiu Przykazań odnoszących się do ludzi, jeśli nie wypełniamy trzech pierwszych.

O rodzinie nigdy dość

To oczywiście parafraza pobożnej sentencji De Maria numquam satis - O Maryi nigdy dość. Ile można pisać i mówić na jakiś temat? Można w nieskończoność. Im wyższa prawda, tym więcej powinniśmy ją w sercu rozważać. Z kontemplowania prawd wysokich płynie światło. Łatwiej skupić się na sprawach istotnych, umysł postrzega jasno codzienne wyzwania, a serce zagrzewa duszę i ciało do walki. Tak właśnie być powinno. Cisza i milczenie są także owocem takich rozważań. Jakże piękne i pociągające są opisy żywotów świętych, choćby św. Jana od Krzyża, który nie potrafił dłużej niż kilka minut rozmawiać o sprawach nie związanych z kultem Bożym. Myśli wciąż kierował ku niebu, a po ziemi stąpał wyjątkowo twardo i roztropnie.